«Λευκό κουνέλι, κόκκινο κουνέλι» – παράσταση της αυθόρμητης δράσης

Κείμενο:

Πώς σας φαίνεται να βλέπετε παράσταση χωρίς σκηνοθέτη και πρόβες; Αν νομίζετε ότι είναι αδύνατο, κάνετε λάθος. Θα σας διηγηθούμε για τη σόλο παράσταση «Λευκό κουνέλι, κόκκινο κουνέλι» στην οποία όχι μόνο το κοινό, αλλά ακόμη και ο ηθοποιός δεν έχει ιδέα τι θα συμβεί. Το μοναδικό που λένε οι παραγωγοί Εύα Ρούσεβα και Μόνικα Κοβάτσεβα είναι ότι, στην παράσταση ο ηθοποιός και το κοινό δεν αυτοσχεδιάζουν και καθοδηγούνται μόνο από το κείμενο. Θα πρέπει να αντιληφθούν όλα ως μια περιπέτεια. Όσον αφορά τον τίτλο, η Εύα είναι κατηγορηματική ότι για να καταλάβουμε το νόημά του, θα πρέπει να δούμε την παράσταση, αλλά γενικά πρόκειται για τη συμπεριφορά μας στην κοινωνία και ποιο είναι το όριο των συμβιβασμών που κάνουμε, για να είμαστε μέρος της κοινωνίας. Περισσότερα για την παράσταση μαθαίνουμε από τη Μόνικα:

«Ο ηθοποιός βγαίνει στη σκηνή χωρίς να γνωρίζει τίποτα για την παράσταση, το ίδιο ισχύει και για το κοινό. Έτσι μπορούν να βιώσουν μια πολύ ιδιαίτερη σχέση και περιπέτεια. Μεταξύ του ηθοποιού και του κοινού δημιουργείται μια αποκλειστική σχέση, επειδή τα πάντα καθοδηγούνται από τον συγγραφέα. Ο ίδιος γράφει το κείμενο σ’ αυτή τη μορφή, γιατί η μια μέρα δε μοιάζει με την άλλη. Δεν πρόκειται ακριβώς για παράσταση, αλλά μάλλον είναι ένα κοινωνικό πείραμα, μια λογοτεχνική ανάγνωση.»

Η ιδέα για την παράσταση ξεκίνησε από το Ιράν. Ο δημιουργός Νασίμ Σουλεϊμανπούρ είναι Ιρανός, ο οποίος δεν έχει δικαίωμα να βγαίνει από τη χώρα του, επειδή του αφαίρεσαν το διαβατήριο. Ο ίδιος γράφει αυτό το έργο για να μπορεί αυτό να ταξιδεύει αντί για τον δημιουργό του.

Η Μόνικα και η Εύα είναι φοιτήτριες στη Μεγάλη Βρετανία. Από έναν χρόνο περίπου ζουν και σπουδάζουν στο Λονδίνο. Λένε ότι αποφάσισαν να πάνε εκεί, επειδή θέλουν να αποκτήσουν πείρα. Ελπίζουν κάποτε να επιστρέψουν στη χώρα μας και να εφαρμόσουν τις γνώσεις τους για την ανάπτυξη του θεάτρου, του κινηματογράφου και άλλων τεχνών.

Η παράσταση «Λευκό κουνέλι, κόκκινο κουνέλι» παρουσιάστηκε δύο φορές αυτόν τον μήνα με δυο διαφορετικούς ηθοποιούς – Λεονίντ Γιόβτσεφ και Χρίστο Πετκόφ. Στη σκηνή του Νέου Θεάτρου στο Εθνικό Μέγαρο πολιτισμού και στο Θεατρικό Εργαστήρι «Σφουμάτο». Εάν δεν προλάβατε να συμμετάσχετε στο πείραμα αυτό, αλλά σας ενδιαφέρει, τα κορίτσια σχεδιάζουν τουλάχιστον άλλες 10 παραστάσεις με διαφορετικούς πρωταγωνιστές τον Ιούνιο.

Μετάφραση: Πένκα Βέλεβα

print Εκτύπωση
Περισσότερα στην κατηγορία

Ένα βουλγαρικό «πορτραίτο» της Γιούλια Κράστεβα

Μεταξύ των πολιτιστικών γεγονότων τις μέρες αυτές είναι και η πρεμιέρα του ντοκιμαντέρ «Ποιος φοβάται την Γιούλια Κράστεβα;». Γιατί ο τίτλος είναι κάπως προκλητικός; «Εμείς είμαστε αυτοί που φοβόμαστε περισσότερο απ’ όλους την Γιούλια..

δημοσίευση: 4/21/17 3:05 PM

Η μοντέρνα τέχνη του δρόμου Eyebombing κάνει πιο ανθρώπινο το αστικό περιβάλλον

Εάν περπατώντας στην πόλη δείτε πως κάποιο λούκι ή κάποια πλάκα σας κοιτάζουν, μη στενοχωρήστε, αλλά χαμογελάστε. Δεχτείτε με χαρά, ότι έχετε γίνει θύμα του Eyebombing και συνεχίστε την ημέρα σας με καλή διάθεση. Το κόλλημα πλαστικών ματιών σε..

δημοσίευση: 4/21/17 1:52 PM
„Ο ηγέτης”

Μυθολογικά μονοπάτια στον κόσμο της μικρής πλαστικής

Μια ενδιαφέρουσα και γεμάτη με μηνύματα έκθεση, με τον τίτλο «Στον δρόμο», μπορούν να δουν οι λάτρεις της τέχνης στην γκαλερί «Νιουάνς» της Σόφιας. Ο καλλιτέχνης Κίριλ Ματέεφ είναι υφηγητής στην Εθνική Ακαδημία Καλών Τεχνών και παρουσιάζει..

δημοσίευση: 4/10/17 3:36 PM