Η παραδοσιακή φορεσιά της Βουλγάρας και οι επιρροές της ευρωπαϊκής μόδας

Οι Βουλγάρες έχουν τη φήμη πως είναι εργατικές και πως έχουν αίσθηση της ομορφιάς. Όλα τα προσόντα τους φαίνονται στις παραδοσιακές φορεσιές τους που τις ύφαιναν μόνες τους και τις διακοσμούσαν με κλωστές, τις οποίες χρωμάτιζαν με φυσικό τρόπο, επαναλαμβάνοντας αρχαία μοτίβα, αλλά και αυτοσχεδιάζοντας. Βάσει της φορεσιάς μπορούσε κανείς να ορίσει την περιοχή από όπου προερχόταν η γυναίκα, αλλά και το σε ποια γενιά ανήκε.

Μέχρι την Απελευθέρωση οι Βουλγάρες, ειδικά στα χωριά, διατηρούν τα παραδοσιακά στοιχεία της φορεσιάς τους, λέει η εθνολόγος Έλη Γκούτσεβα. Η ενδυμασία τους αποτελούταν από πουκάμισο και πανωφόρι - ανοιχτό ή κλειστό στο στήθος. Το πουκάμισο ήταν πλούσια διακοσμημένο, ενώ οι παντρεμένες γυναίκες φορούσαν μαντίλα. Ανάλογα με την κοινωνική θέση της γυναίκας διέφεραν οι κάλτσες, η ποδιά, η ζώνη και τα κοσμήματα.

Χάντρες και δαντέλα – πιο προχωρημένη φάση της εξέλιξης του ενδύματος. Το πολύπλοκο κέντημα και ο πλούσιος διάκοσμος σχεδόν εξαφανίζονται στα τέλη του 19ου αιώνα.Η γυναικεία παραδοσιακή φορεσιά άλλαξε πολύ λίγο πριν και μετά την Απελευθέρωση του 1878. Οι βασικές διαφορές παρατηρούνταν στις πόλεις, όπου οι νεοτερισμοί έρχονταν από την Πόλη, στη Νότια Βουλγαρία, και από την Βιέννη και το Παρίσι στη Βόρεια. Τα μέλη των πλούσιων οικογενειών ταξίδευαν στην Ευρώπη και έφερναν καινούριες τάσεις από τις πρωτεύουσες της μόδας.

Σιγά σιγά ακόμα και στο χωριό οι γυναίκες άρχισαν να αποφεύγουν την δύσκολη ύφανση και άρχισαν να την αντικαθιστούν με δαντέλες στις φούστες και στα μανίκια. Το πουκάμισο κόντυνε και τα φορέματα έγιναν πιο ευρωπαϊκά. Τα κοσμήματα άρχισαν να χάνουν τον συμβολισμό τους.

Το πιο κοντό πουκάμισο, που δε βλέπεται κάτω από τη φούστα, μετατρέπεται σε εσώρουχοΟι γυναίκες έπαψαν να φοράνε μαντίλες και άρχισαν να εισάγονται καπέλα με περίεργα σχήματα και σε πολλά χρώματα.

Η μαντίλα διατηρείται στο τελετουργικό κουστούμι για το Σάββατο του ΛαζάρουΟι παραδοσιακές φορεσιές ήταν εμπνευσμένες από τη φύση και είχαν μια απλοϊκή ομορφιά. Το πουκάμισο ήταν από βαμβάκι ή λινό, ενώ στις πιο πλούσιες περιοχές τα μανίκια ήταν από μετάξι. Έπειτα τα υφάσματα άρχισαν να αγοράζονται και οι γυναίκες έπαψαν να τα βάφουν μόνες τους. Στα τέλη του 19ου αιώνα, παράλληλα με τη βιομηχανοποίηση, δημιουργήθηκαν ειδικά εργαστήρια που ανέλαβαν την ετοιμασία των γυναικείων ενδυμάτων. Ρόλο έπαιξαν και οι αλλαγές στον ρόλο της γυναίκας στον νέο τύπο κοινωνίας. Οι γυναίκες άρχισαν να είναι πολυάσχολες και δεν είχαν πια τον χρόνο να κάτσουν και να αφοσιωθούν στα ρούχα τους σαν σε έργα τέχνης.

Μετάφραση: Αγάπη Γιορντανόβα

Φωτογραφίες: Ντεσισλάβα Σέμκοφσκα

Περισσότερα στην κατηγορία

Ο φωτογράφος Νικόλα Μίχοφ εξετάζει το γιατί η Μόνα Λίζα έγινε το «αστέρι» των «σέλφι»

Τα σέλφι με τη Μόνα Λίζα είναι τα πιο προτιμούμενα μεταξύ των τουριστών που επισκέπτονται το Λούβρο και μαγεύονται από το αινιγματικό χαμόγελο του αριστουργήματος του Λεονάρντο ντα Βίντσι. Ενώ παλιά το κοινό προτιμούσε να παρατηρεί προσεκτικά τον πίνακα,..

δημοσίευση: 4/14/18 9:05 AM

Σόφια - παγκόσμια πρωτεύουσα της τέχνης του χειροποίητου χαρτιού

Με δύο εκθέσεις στο Εθνικό Μέγαρο Πολιτισμού ξεκίνησε για όγδοη φορά το SOFIA PAPER ART FEST . Και η Διεθνής Ένωση Χαρτοποιών και Καλλιτεχνών Χειροποίητου Χαρτιού / International Association of Hand Papermakers..

δημοσίευση: 4/13/18 3:54 PM

Το κινηματογραφικό φεστιβάλ, το οποίο παρουσιάζει όλες τις τέχνες

Τη 12 η Απριλίου είναι τα επίσημα εγκαίνια του Master of Art με την ταινία «Να χορεύεις με τον Μπετόβεν» σε σκηνοθεσία της Αράντσα Αγκίρε. Η ταινία παρουσιάζει τη σκληρή προετοιμασία των χορευτών και των μουσικών που συμμετέχουν σε μοναδική..

δημοσίευση: 4/12/18 4:13 PM