Η παραδοσιακή φορεσιά της Βουλγάρας και οι επιρροές της ευρωπαϊκής μόδας

Οι Βουλγάρες έχουν τη φήμη πως είναι εργατικές και πως έχουν αίσθηση της ομορφιάς. Όλα τα προσόντα τους φαίνονται στις παραδοσιακές φορεσιές τους που τις ύφαιναν μόνες τους και τις διακοσμούσαν με κλωστές, τις οποίες χρωμάτιζαν με φυσικό τρόπο, επαναλαμβάνοντας αρχαία μοτίβα, αλλά και αυτοσχεδιάζοντας. Βάσει της φορεσιάς μπορούσε κανείς να ορίσει την περιοχή από όπου προερχόταν η γυναίκα, αλλά και το σε ποια γενιά ανήκε.

Μέχρι την Απελευθέρωση οι Βουλγάρες, ειδικά στα χωριά, διατηρούν τα παραδοσιακά στοιχεία της φορεσιάς τους, λέει η εθνολόγος Έλη Γκούτσεβα. Η ενδυμασία τους αποτελούταν από πουκάμισο και πανωφόρι - ανοιχτό ή κλειστό στο στήθος. Το πουκάμισο ήταν πλούσια διακοσμημένο, ενώ οι παντρεμένες γυναίκες φορούσαν μαντίλα. Ανάλογα με την κοινωνική θέση της γυναίκας διέφεραν οι κάλτσες, η ποδιά, η ζώνη και τα κοσμήματα.

Χάντρες και δαντέλα – πιο προχωρημένη φάση της εξέλιξης του ενδύματος. Το πολύπλοκο κέντημα και ο πλούσιος διάκοσμος σχεδόν εξαφανίζονται στα τέλη του 19ου αιώνα.Η γυναικεία παραδοσιακή φορεσιά άλλαξε πολύ λίγο πριν και μετά την Απελευθέρωση του 1878. Οι βασικές διαφορές παρατηρούνταν στις πόλεις, όπου οι νεοτερισμοί έρχονταν από την Πόλη, στη Νότια Βουλγαρία, και από την Βιέννη και το Παρίσι στη Βόρεια. Τα μέλη των πλούσιων οικογενειών ταξίδευαν στην Ευρώπη και έφερναν καινούριες τάσεις από τις πρωτεύουσες της μόδας.

Σιγά σιγά ακόμα και στο χωριό οι γυναίκες άρχισαν να αποφεύγουν την δύσκολη ύφανση και άρχισαν να την αντικαθιστούν με δαντέλες στις φούστες και στα μανίκια. Το πουκάμισο κόντυνε και τα φορέματα έγιναν πιο ευρωπαϊκά. Τα κοσμήματα άρχισαν να χάνουν τον συμβολισμό τους.

Το πιο κοντό πουκάμισο, που δε βλέπεται κάτω από τη φούστα, μετατρέπεται σε εσώρουχοΟι γυναίκες έπαψαν να φοράνε μαντίλες και άρχισαν να εισάγονται καπέλα με περίεργα σχήματα και σε πολλά χρώματα.

Η μαντίλα διατηρείται στο τελετουργικό κουστούμι για το Σάββατο του ΛαζάρουΟι παραδοσιακές φορεσιές ήταν εμπνευσμένες από τη φύση και είχαν μια απλοϊκή ομορφιά. Το πουκάμισο ήταν από βαμβάκι ή λινό, ενώ στις πιο πλούσιες περιοχές τα μανίκια ήταν από μετάξι. Έπειτα τα υφάσματα άρχισαν να αγοράζονται και οι γυναίκες έπαψαν να τα βάφουν μόνες τους. Στα τέλη του 19ου αιώνα, παράλληλα με τη βιομηχανοποίηση, δημιουργήθηκαν ειδικά εργαστήρια που ανέλαβαν την ετοιμασία των γυναικείων ενδυμάτων. Ρόλο έπαιξαν και οι αλλαγές στον ρόλο της γυναίκας στον νέο τύπο κοινωνίας. Οι γυναίκες άρχισαν να είναι πολυάσχολες και δεν είχαν πια τον χρόνο να κάτσουν και να αφοσιωθούν στα ρούχα τους σαν σε έργα τέχνης.

Μετάφραση: Αγάπη Γιορντανόβα

Φωτογραφίες: Ντεσισλάβα Σέμκοφσκα

Περισσότερα στην κατηγορία

«Μελένια φωνή» έρχεται από μακριά

Στις 16 Δεκεμβρίου η χορωδία για Βουλγάρικα Παραδοσιακά Τραγούδια «Από την πηγή» θα δώσει συναυλία στην εκκλησία «Άγιος Δημήτριος» κοντά στο Τορόντο του Καναδά. Ιδρύτρια της χορωδίας είναι μια Βουλγάρα γεννημένη στο Τορόντο. Η Ιρίνα Μάρκοβα..

δημοσίευση: 12/14/18 5:00 PM

«Αντανακλάσεις της Ροδόπης» - ντοκιμαντέρ για την ψυχή της Ροδόπης

Πολύ σύντομα οι θεατές θα μπορούν να δουν το ντοκιμαντέρ «Αντανακλάσεις της Ροδόπης», που θα μας πάει συναρπαστικό ταξίδι στα αινίγματα και την αδάμαστη ομορφιά της Ανατολικής Ροδόπης, μέσα σε απομεινάρια αρχαίων πολιτισμών. Θα μας συναντήσει και..

δημοσίευση: 12/11/18 12:04 PM

Η Εθνική Βιβλιοθήκη «Άγιοι Κύριλλος και Μεθόδιος» γιορτάζει 140 χρόνια από την ίδρυσή της

Για την Εθνική Βιβλιοθήκη «Άγιοι Κύριλλος και Μεθόδιος» το 2018 πέρασε με διάφορες εκδηλώσεις με αφορμή τα 140 χρόνια από την ίδρυσή της. Η κορύφωση της γιορτής είναι σήμερα και την περασμένη εβδομάδα δύο γεγονότα επέστησαν την προσοχή της..

δημοσίευση: 12/10/18 12:14 PM