Στην αγορά βιβλίων είναι το "Μια ερινύα στα 90", αυτοβιογραφικό βιβλίο για την ηθοποιό Στογιάνκα Μουτάφοβα. Ένας από τους συντάκτες του βιβλίου είναι ο Γιούρι Ντάτσεφ, θεατρολόγος, δραματουργός και παρουσιαστής τηλεόρασης. Για την ακούραστη ηθοποιό τα χρόνια δεν μετράνε και η ίδια εξακολουθεί να παίζει τόσο στο θέατρο, όσο και στην μικρή οθόνη. Και όπως μπορεί μόνο η ίδια, με έναν απροσποίητο και ενδιαφέρον τρόπο, διηγείται τις ιστορίες της από την ζωή, γεμάτες αίσθημα χιούμορ και λίγη νοσταλγία για τον παλιό καιρό.
"Σκέφτομαι από ποια κομμάτια έχει γίνει αυτή η ζωή; Από έρωτα, θάνατο, τιμή, έλεος...", συμμερίζεται η Μουτάφοβα. "Ξέρω, ότι πολλοί λένε για μένα: "Αυτή η κωλόγρια πότε θα κουραστεί να παίζει;" Δεν θα κουραστώ. Θα παίξω και για τα εγγόνια σας", λέει η Μουτάφοβα.
Η θεατρική σταδιοδρομία της ίδιας αρχίζει το 1946 στη Πράγα, ενώ τρία χρόνια αργότερα συνεχίζεται στην σκηνή του εθνικού θεάτρου "Ιβάν Βάζοφ" στη Σόφια. Το 1956 είναι ανάμεσα στους ιδρυτές του Θεάτρου της Σάτιρας, όπου παίζει μέχρι και σήμερα. Στις 2 Φεβρουαρίου η αγαπημένη μερικών γενιών Βούλγαρων ηθοποιός συμπληρώνει τα 90 της χρόνια.
Στις 25 Ιανουαρίου στο Πλόβντιφ παρουσιάστηκε το βιβλίο "Εμείς με τον Κόκο. Ο Κρικόρ Αζαριάν από κοντά". Είναι αφιερωμένο σε έναν από τους μεγάλους βούλγαρους ηθοποιούς και μακροχρόνιο καθηγητή στην Ακαδημία θεάτρου και Κινηματογράφου, ο οποίος μας εγκατέλειψε το 2009. Το βιβλίο έγραψε η ποιήτρια Βαλεντίνα Ραντίνσκα, σύζυγος του Αζαριάν.
Για την ίδια το βιβλίο είναι άλλη μια μορφή να προσεγγίσεις τον αγαπημένο άνθρωπο: "Το έγραψα αργά, με πολλά διαλείμματα, με πολλούς δισταγμούς – ήθελα να μιλήσω για εκείνο τον Κρικόρ Αζαριάν, τον οποίο λίγοι γνωρίζουν, να αφήσω για πάντα στο χαρτί τις υπέροχες στιγμές του έρωτα, που μας έδωσε ο Θεός, καθώς και τις δοκιμασίες, που περάσαμε".
Κρικόρ Αζαριάν
Ο τούρκος σκηνοθέτης Νουρί Μπιγκλέ Τζεϊλάν έρχεται στη Βουλγαρία, για να παρουσιάσει προσωπικά την τελευταία του ταινία "Μία φορά και έναν καιρό στην Ανατολία". Αυτό θα συμβεί στην 16η έκδοση του φεστιβάλ Sofia Film Fest τον Μάρτιο. Η ταινία έλαβε το μεγάλο βραβείο της ελλανόδικης του φεστιβάλ στις Κάνες. Σύμφωνα με το περιοδικό Screen International η ταινία στην οποία βλέπουμε την ζωή σε μια πολίχνη, εντυπωσιάζει όχι μόνο με τις μορφές, αλλά και επειδή είναι ένα αληθινό πορτραίτο της τουρκικής πολυπολιτιστικής κοινωνίας. Αναμένεται στο φεστιβάλ ο τούρκος σκηνοθέτης να λάβει το βραβείο της Σόφιας.
Μια έκθεση, που εγκαινιάσθηκε στις 25 Ιανουραίου στη γκαλερί της Ένωσης των βούλγαρων ζωγράφων στη Σόφια παρουσιάζει την ράτσα σκυλιών ντάκελ στην βουλγαρική εικαστική τέχνη. Το ασυνήθιστο σύνολο ενοποιεί τα έργα 77 δημιουργών διάφορων γενιών, εμπνευσμένων από το ντάκελ.
"Στον ύμνο του ντάκελ τραγουδάμε, ότι δεν υπάρχει άλλο σκυλί σαν αυτό – χοντροκέφαλο και πονηρό σαν αλεπού, το πιο χαρούμενο σκυλί του κόσμου", αναφέρεται στην πρόσκληση για την έκθεση. Αυτό το αστείο πλάσμα με μακρύ σώμα και κοντά πόδια έμπνευσε πολλούς ζωγράφους και συγγραφείς όχι μόνο λόγω του παρουσιαστικού του, αλλά και της καλής του αυτοπεποίθησης και της ατομικότητάς του. Η έκθεση θα συνεχιστεί στη Σόφια έως τις 11 Φεβρουαρίου και μετά θα μεταφερθεί στην παραδουνάβια πόλη Ρούσε.
Μετάφραση: Σβέτλα Τόντοροβα
