"Όταν με ρωτούν ποια η γενέτειρά μου, απαντώ: "Εκεί όπου η μυρωδιά της γης είναι όπως μυρωδιά του ζεστού ψωμιού", γράφει η Βέρκα Σίντεροβα στο βιβλίο της, που κυκλοφόρησε με την ευκαιρία των 85 χρόνων από την γέννηση της τραγουδίστριας. Στον αυτοβιογραφικό βιβλίο υπάρχουν δεκάδες σελίδες αφιερωμένες στη Δοβρουτσά, τον "σιτοβολώνα" της Βουλγαρίας.
Η ζωή της άρχισε σε δύσκολους καιρούς - στη δεκαετία του '20 του περασμένου αιώνα, στην σημερινή Δοβρουτσά, τότε στα πλαίσια της Ρουμανίας. Το πρώτο σχολείο στο οποίο πηγαίνει σαν παιδί είναι ρουμανικό. Το πρώτο τραγούδι που εκτελεί στην σκηνή είναι επίσης ρουμανικό. Αλλά στην η οικογένεια της μιλούν μόνο την βουλγαρική γλώσσα. Οι συγγενείς συνεχώς μιλούν στους νεότερους ότι οι παραδόσεις, τα τραγούδια και τα έθιμα των προγόνων πρέπει να διατηρηθούν.
Στο γυμνάσιο διδάσκεται στη μητρική της γλώσσα - τα βουλγαρικά και η Δοβρουτσά πάλι είναι στα βουλγαρικά σύνορα. Σαν παιδί μαθαίνει και τουρκικά - από τους γείτονες στη συνοικία. Ρωσική γλώσσα μιλά με τον πατέρα της, ο οποίος είναι τεχνικός μηχανικός.
Η Βέρκα Σίντεροβα μαθαίνει τα δημοτικά τραγούδια στην οικογένεια στην οποία διατηρούνται όλες οι παραδόσεις. Ανεξάρτητα, που ζουν στην πόλη, η μητέρα της υφαίνει μόνη, της ράβει τα ρούχα των παιδιών της. Και τραγούδα συνέχεια.
Η ήδη γνωστή Βέρκα Σίντεροβα δεκαετίες εκτελεί αυτά τα τραγούδια ως σολίστ του συγκροτήματος "Φιλιπ Κούτεφ". Το ταλέντο της ανακαλύπτει ο ιδρυτής του συγκροτήματος μετά το πρώτο βραβείο σε διαγωνισμό το 1952. Επί πολλά χρόνια δεν είναι μόνο μια από τις εμβληματικές φωνές του συνόλου. Οι ξένες γλώσσες που ξέρει βοηθούν τον μαέστρο και η τραγουδίστρια είναι πάντα κοντά του.
Στις τέσσερις γλώσσες που ξέρει από τα παιδικά της χρόνια, προσθέτει και τα ιταλικά, τα γαλλικά και άλλα. Ως σολίστ του συνόλου τραγουδά στο Royal Albert Hall στο Λονδίνο στην αίθουσα "Τσαϊκόφσκι" στη Μόσχα και γνωστές σκηνές σε 30 χώρες σε διάφορες ηπείρους. "Μεταφέραμε κομμάτια από το αληθινό βουλγαρικό θησαυρό", είναι τα λόγια της Βέρκα Σίντεροβα
Λίγοι είναι οι ερμηνευτές δημοτικής μουσικής με τόσο έντονη παρουσία στη δημόσια ζωή της χώρας μας. Η Βέρκα Σίντεροβα δεν τραγουδά στη σκηνή σχεδόν τρεις δεκαετίες. Αλλά οι συνάδελφοι της από το συγκρότημα "Φίλιπ Κούτεφ", οι συμπολίτες της από την Δοβρουτσά δεν την ξεχνούν στις γιορτές. Οι νεότεροι συνάδελφοι ζητούν τις συμβουλές της. Είναι κάτοχος του βραβείου "Αναστενάρισσα", που απονέμεται από το Διεθνές Φολκλορικό Φεστιβάλ στο Μπουργκάς για τη συμβολή της στην λαϊκή τέχνη.
Από το 2004 είναι επίτιμος δημότης της πόλης Ντόμπριτς και το 2011 τιμήθηκε με το παράσημο "Στάρα πλανινά", η υψηλότερη διάκριση που απονέμεται από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας.
"Συνεχίζω να τραγουδώ καθημερινά - όταν είμαι χαρούμενη, όταν είμαι λυπημένη, όταν θυμηθώ κάποια ιστορία", λέει η ίδια. Της αρέσει να χρησιμοποιεί λαϊκές παροιμίες και σοφίες
"Μου αρέσει η παλιά σοφία του λαού μας. Από αυτά μπορεί κανείς να βγάλει συμπεράσματα και μαθήματα, να αλλάξει και να αναπτύσσεται σαν προσωπηκότητα. Τα έμαθα στα μαθήματα λατινικής και αρχαίας ελληνικής γλώσσας στο γυμνάσιο στο Ντόμπριτς. Και καμία φορά τα λέω στον εαυτό μου: "Συγχώρεσε πάντα τους άλλους, τον εαυτό σου - ποτέ!", "Το πρόσωπο είναι ο καθρέφτης της ψυχής". Είναι αλήθεια, έτσι δεν είναι; Και σήμερα νομίζω ότι είναι ιδιαίτερα σημαντική η ακόλουθη φράση: "Οι καιροί αλλάζουν και εμείς επίσης αλλάζουμε μαζί τους".
Μετάφραση: Πένκα Βέλεβα
