Başkent Sofya’nın 120 kilometre Kuzeydoğusu’nda bulunan Roman, bir turistik kenti değil. Burada işsizlik oranı yüksek, doğum oranı ise düşük...Gençler, iş ve aş imkanı aramak amacıyla burayı yoğun bir şekilde terk ediyor. O zaman, bir grup üniversiteliyi aylar boyunca başkentten buraya getiren güç nedir?
Cevap: Yetim Çocuklar Yurdundan çocuklara “Hayatın macerası” başlıklı proje. Onlar 4 ile 18 yaş arasında ve her birinin çok özel bir hayat hikayesi var. Bazıları öksüz, diğerlerin anne-babası hayatta, ancak çocukların bakımını devlete bırakmışlar. Onları birleştiren şey de: hepsinin arkadaşa, sevgiye, yurdu terkettikten sonra hayatla kaynaşmak için güce ihtiyaç olmasıdır.
Bütün bu ihtiyaçlar, Bulgarıstan Üniversiteliler Hristiyan Birliği gibi sivil toplumun himayesinde bir grup üniversitelinin yardım, sosyal enetgrasyon ve çocukların şahsiyet olarak gelişmesi amaçlı projenın hazırlanmasına neden oluyor. Bulgarıstan Üniversiteliler Hristiyan Birliği, bu proje ile Avrupa Birliği “Gençler iş başında” başlıklı programa başvurup 4 900 avro değerinde finansman kazanıyor.
Proje yöneticisi Magdalina Koyçeva “ Bu proje, çocukların toplumun bireyi olarak, onların gelişmesi, daha yetişkinlerin ise profesyonel seçimini gerçekleşmesini amaçlıyor. Bu bir kıvılcımdır, ki bu kıvılcım onlarda gelece dönük umutlar vaat ediyor, yurdu terk ettikten sonra toplumdaki yerini bulma umudu aşılıyor” diye anlatıyor ve ekliyor:
“Genel amaçlarımız çocukların pratikte,bilgi ve beceri sahibi oması, profesyonel açıdan yol seçmesi ve bunu yurdu terk etiktenm sonra kullanabilmesidir. İlgi alanına göre kulüpler kurmaya karar verdik. Burada amaç her çocuğunun yeteneğini keşfetmek ve ortaya çıkarmaktır. Ders dışında özellikle yabancı dil eğitimi ve bilgisayar alanında çalışmalar yürüttük. Kulüplerde, çocuklara önceden hazırlanan plan üzerinden ders vermek amacıyla profesyonel kişileri işe aldık. Örneğin aşçı kulübünde çocuklar kendi yemeğini kendileri hazırlamaya öğrendiler, bazı salatalar, çorba , ana yemek ve tatlı yemek tariflerini kavradılar.”
Yurtta kalan kızlar tarafından kuaför, manikür ve pedikür, kozmetik kursları çok büyük ilgi gördü. Çocuklar, modern kuaför salonlarını ziyaret edip profesyonellerle görüşüp tanışma imkanı buldu ve orada salonlarda çalışma imkanına kavuştu. Art , yani sanat kulübünde büyük bir başarıya ulaşırken çocuklar burada resim yapma, modellik ve çiçek süsleme sanatıyla tanıştı. Meslek seçme kulübünde yurdu yakında terkedecek gençlere işe başvurmayı öğretilirken, hukuk ve sosyal yardımı nerelerde arayabilecekleri, vatandaş olarak hakkları nelerdir, gibi konularda bilgi veriliyor .
Üniversiteliler, onlarla örnek olarak iş görüşmesi yapıyor, uygun mesleklerin seçilmesi için psikolojik testlerden geçiriyor.
“Bütün bunları yaparken karşımızda çocukların olduğunu ve onların eğlenmeye, oynamaya neşelenmeye ihtiyacı olduğunu unutmadık”-diyor Martin Rayçinov ve devam ediyor “Birkaç spor yarışması düzenledik. Film seyrettik ve tartıştık, öyle ki herkes bu yolda meşgul olsun diye. 14 yaş üzerindeki çocuklar artık hayattan neler beklediklerini, neler yapmak istediklerini, hayatta hangi yolu seçeceklerini ve hangi meslek sahibi olmak istedikleri konusunda bilinçli. Bazıları yüksek tahsiline devam etmek isityor. Birçoğu dersaneye gidip meslek hayatında daha fazla şansa sahip olmak isityor.
Sosyal beceriler çok önemli-bu konuda çok konuştuk, parayla nasıl çalışıldığını, aylık bütçenin nasıl yapıldığını ve geçim kaynakların nasıl paylaşıldını konuştuk, anlattık. Onların bu konuda hiç bir fikri yok ve bundan sonra bu sorunla karşı karşıya gelecekler. Bundan sonraki çalışmalar çok fazla, ama temellerin atıldığını ve buna benzer progjelerin bundan sonra yetim çocuklar yurtlarında daha fazla yer alacağını düşünüyoruz. Bu tür kurumlarda reformlar gerçekleşmektedir, oysa ki bu çocukların sosyal ortama kaynaşması çok zor oluyor. Bundan sonra da büyük işlerin altına imza atılması gerekiyor. Projenin sonu göründü, ancak bizler çocuklarla ilişkilerimizin gelecekte de süreceğine inanıyoruz.”
Türkçesi :Şevkiye Çakır
