Verka Siderova 85. yaşgünü nedeniyle yayınladığı kitabında”Bulgaristan’ın hangi bölgesinde doğdun” diye sorduklarında “Toprağın sıcak ekmeğe koktuğu yerde doğdum” diye cevap veriyorum”, diye yazıyor. Kendi hayatını anlattığı kitapta, bizim “ Bulgaristan’ın buğday ambarı” olarak adlandırdığımız Kuzeydoğu Bulgaristan’a adanan onlarca sayfa var.
Verka Siderova’nın hayatı son derece zor günlere denk geliyor- geçen asrın 20’nci yıllarında Dobruca, Romanya’nın bir parçasıdır. Verka’nın gittiği ilk okul Romen okuludur, söylediği ilk şarkı ise Romencedir. Ancak evde sürekli Bulgarca konuşuluyor. Aile, gençlere, gelenek, şarkı ve adetlerin nesilden nesile aktarılmasını öğretir. Nihayet lise yıllarında kendi dilinde ders okumaya başlıyor-o yıllarda Dobruca artık Bulgaristan’a veriliyor. Çocuk yaştan Verka, mahalede yan yana yaşadıkları komşularından Türkçeyi de öğreniyor. Makine teknisyeni olan babası ile Rusça konuşuyor.
“Babam, ancak ilk kar düşünce eve dönüyordu” –diye anlatıyor Verka Siderova. Diğer zamanlarda onu görmüyorduk. Birkaç çevre köyde tarım makinelerin bakımını yapıyordu. Bizi geçindirmek amacıyla çok çalışıyordu. Bize annem ve ninem bakıyordu. Dört çocuktuk ve hepimiz okula gidiyorduk. Eğitimimizi, terbiyemizi, zorlukların üstesinden gelme gücünü anne-babama borçluyuz. Babam, son derece dürüst bir kişiliğe sahipti. 10 yaşında öksüz kalınca okuma imkanı olmamış. Kızkardeşlerine bakmak için erken yaşta çalışmaya başlamış. Onlar büyünce, iş aramak amacıyla dünyaya açılmış ve bu şekilde Bulgaristan’a gelmiş. Hayatının sonuna kadar da burada kaldı.”
Verka Siderova, halk türkülerini, tüm geleneklerin yerine getirildiği ailesinden öğreniyor. Kadsabada yaşamalarına rağmen, annesi dokuyor, örüyor ve çocukların tüm kıyafetlerini kendisi dikiyor. Ve her zaman bunu türkü söyleyerek yapıyor.
Dünyanın dört bir ucunda ünlü olan Verka Siderova, bu şarkıları yıllar boyunca “Filip Kutev” Ulusal Halk Dansları Şarkıları Topluluğunda solist olarak söyledi. Topluluğun kurucusu Filip Kutev, onu 1952 yılında düzenlenen bir yarışmada keşfediyor. Konuştuğu yabancı diller sayesinde, Verka Siderova yıllar boyunca Maestronun “sağ kolu” oluyor. Çocukluğunda öğrendiği dört yabancı dile daha sonra İtalyanca, Fransızcayı de ekliyor. Solist olarak Londra “Royal Albert Hall”da, Moskova “Çaykovski” konser salonunda ve 30 farklı ülkede birçok sahnede şarkı söylüyor. Verka Siderova, o yılları hatırlayarak “Bizler o yıllarda gerçek Bulgar hazinesinden parçacıkları dünyaya yaydık” diye anlatıyor.
Verka Siderova 30 yıldır sahne almıyor. Ancak “Filip Kutev” Ulusal Halk Dansları Şarkıları Topluluğundan meslekdaşları ve Dobriçli hemşerileri onu unutmuyor. Halk sanatçımız, Burgas Uluslararası Foklor Festivalinin “Nestinarka” Büyük Ödülüne sahip. 2004 yılında Dobriç Onursal Vatandaşı oluyor. 2011 yılında ise Bulgaristan Cumhuriyeti Cumhurbaşkanı kendisine en yüksek nişan olan “Stara planina” nişanını sunuyor.
Verka Siderova” Neşeli de, kederli de olsam, her gün şarkı söylemeye devam ediyorum.” diye hatırlıyor ve ekliyor:
“Atasözlerini çok beğeniyorum. Aklında tutarsa insan onlardan ders alabilir, kendini geliştrebilir. Bu atasözlerini Dobriç Lisesinde Latince ve Antik Yunan dili derslerinden öğrendim. Şimdi de devamlı onları tekrarlıyorum:”Diğerlerini afet ancak kendini hiç bir zaman afetme” Bugün için ise şunu söyleyebilir:” “Zaman değişiyor ve biz de onunla birlikte değişiyoruz”.
Türkçesi:Şevkiye Çakır
