Podcast στα ελληνικά
Βουλγαρική Εθνική Ραδιοφωνία © 2022 Όλα τα δικαιώματα διατηρούνται σύμφωνα με τον νόμο

Στο χωριό Σίσκοβτσι ο Μάστορας ζωγραφίζει τον παράδεισο της γης

Το μνημείο του ζωγράφου στο χωριό
Φωτογραφία: Βενέτα Παβλόβα
Σε απόσταση 10 χιλιομέτρων από την δυτική πόλη Κιουστεντίλ βρίσκεται το χωρίο Σίσκοβτσι. Με το χωριό αυτό συνδέει την ζωή του επί πολλά χρόνια ο μεγάλος μας ζωγράφος Βλαντιμίρ Ντιμιτρόφ ο Μάστορας.

"Εάν υπάρχει παράδεισος στην γη, είναι η περιοχή του Κιουστεντίλ, με καρδιά το Σίσκοβτσι", ομολογούσε ο ζωγράφος. Ακριβώς εδώ η Βλαντιμίρ Ντιμιτρόφ δημιουργεί απίθανα έργα, στα οποία ως ποιητής αναπλάθει την καρποφορία, την αγροτική εργασία, τις γιορτές και τις τελετές. Ζωγραφίζει εξαιρετικές εικόνες κοριτσιών και γυναικών με φόντο τη φυσική ομορφιά ώριμων μήλων και αχλαδιών, σταφυλιών και λουλουδιών.


Ο ζωγράφος με κορίτσια από το χωριό Σίσκοβτσι

Ανάμεσα στα μοντέλα του Μάστορα ήταν και η 79 ετών σήμερα Γιούλα Στογιάνοβα. Φιλόξενη και χαμογελαστή, η ίδια γυρίζει πίσω στα παιδικά της χρόνια: "Ήμουν 12 χρόνων, ο ίδιος ζωγράφιζε την γιαγιά μου, ενώ εγώ έπαιζα διπλά τους. Έτσι μερικές μέρες την ζωγράφιζε, και σε μια στιγμή μου είπε: "Για κάτσε και 'συ". Εγώ χαμογέλασα, παιδάκι ήμουν. Και άρχισε να με ζωγραφίζει μέχρι τη στιγμή όταν παστρεύτηκα - μπροστά σε ανθισμένη μηλιά. Τέτοιος άνθρωπος δεν θα γεννηθεί πια. Τον αποκαλούσαμε Παππού Θεό. Και ακόμα όταν ο καιρός ήταν κακός και έξω βροντούσε, εγώ του έλεγα "Δεν θα μείνω ακίνητη, γιατί άφησες τον ουρανό να βροντά και να μας φοβίζει και εσύ έχεις κατέβει να μας ζωγραφίζεις". Όλα τα παιδιά τρέξαμε στον ίδιο. Οι τσέπες του πάντα ήταν γεμάτες με καραμέλες. Ενώ εμείς τα παιδία από το χωριό σπάνια βλέπαμε καραμέλες".
 
"Ήμουν παιδί όταν ήρθε σε μας, λέει ο Τόντορ Στογιάνοφ, σπιτονοικοκύρης του Μάστορα. "Νωρίτερα ζούσε σε αλλά δυο-τρία σπίτια στο χωριό Σίσκοβτσι, αλλά στο τέλος σχεδόν 20 χρόνια ζούσε στο σπίτι μας. Όταν ήρθε ήμουν παιδί 6–7 χρόνων, ετοιμαζόμουν να πάω σχολείο και μεγάλωσα δίπλα του, ήμασταν μαζί συνεχεία. Επειδή ήμουν παιδί δεν είχα άλλη δουλειά. Μπορεί και να τον ενοχλούσα καμιά φορά, δεν ξέρω αλλά ήταν πολύ υπομονετικός. Έτσι δεσμεύθηκε με την οικογένεια μου ώστε έμεινε σπίτι μας πολύ καιρό. Αισθανόταν ως μέλος της οικογένειας μου μια και ήταν ήσυχος και πολύ καλός άνθρωπος. Ο παππούς μου τον αποκαλούσε Άγιος Ιωάννης της Ρίλας, άγιος προστάτης του βουλγαρικού λαού. Ο ζωγράφος πλήρωνε μεγάλο ενοίκιο. Ο πατέρας μου του έλεγε: "Πληρώνεις πολύ ρε, Μάστορε!". Ενώ ο ζωγράφος απαντούσε "Είμαι ευχαριστημένος, πρέπει να πληρώσω". Από τον λαό για τον λαό". Γενναιόδωρα πλήρωνε και στα μοντέλα του, ακόμα και στα παιδία δυο φορές καλύτερα από όσο έπαιρναν σαν εργάτες στα χωράφια".
 
"Ήταν ο αγαπημένος άνθρωπος στους χωριανούς από το Σίσκοβτσι", συνεχίζει ο Τόντορ Στογιάνοφ. "Ήταν ευχαριστημένοι όταν τον έβλεπαν να προχωρά στην πρασινάδα με το τρίποδο για να ζωγραφίζει με μοναδικό μέλημα, να διαιωνίσει τη ζωή από τη εποχή της άνοιξης όταν ανθίσουν τα δέντρα, μετά τα λουλούδια, τον ηλίανθο, το σιτάρι. Όλα που τον κατενθουσίασε το ζωγράφισε στα έργα του. Εμένα με ζωγράφισε μόνο μια φορά σε κοινό πίνακα. Μου είπε ότι δεν είμαι φωτογενής. Πάντα μου δίπλα του και πάντα έβλεπα πώς ζωγραφίζει. Συχνά το έβλεπα μπροστά στον καθρέφτη να ζωγραφίζει τον εαυτό του να κάνει προσωπογραφία του. Έβαζε κουρτίνες και στρωματά στα παράθυρα για να ζωγραφίζει σε λάμπα για έτσι να κάνει καλύτερη φωτοσκίαση. Έτσι το εξηγούσε. Όλα αυτά προκαλούσε το ενδιαφέρον μου. Τον αγαπούσα πολύ όσο αγαπούσα τους γονείς μου. Ήταν θαυμάσιος άνθρωπος".

 
Φωτογραφία: Βενέτα Παβλόβα

Σήμερα το σπίτι στο χωριό Σισκοβτσι, όπου ζούσε ο Μάστορας περισσότερα χρόνια έχει διαμορφωθεί σε μουσείο, και ο τάφος είναι κοντά στο κέντρο του χωριού, που ο ίδιος θεωρούσε παράδεισο της γης. Ο μεγάλος πολιτιστικός σύλλογος στο χωριό, που εγκαινιάσθηκε το 1972 με αφορμή τα 90 χρόνια από την γέννηση του, επίσης φέρει το όνομά του. Στο μουσείο φυλάσσεται το τρίποδο και η παλέτα του, ένα από τα κοστούμια του, όμορφες ενδυμασίες που φορούσαν οι γυναίκες του χωριού που ζωγράφισε ο ίδιος.

Μετάφραση: Πένκα Βέλεβα
По публикацията работи: Βενέτα Παβλόβα

Περισσότερα στην κατηγορία

Δείτε πώς έμοιαζε ο Ναός της Τύχης στη ρωμαϊκή αποικία Ulpia Escus

Οι επισκέπτες του Εθνικού Ιστορικού Μουσείου της Σόφιας, μπορούν πλέον να κάνουν μια εικονική βόλτα στο ναό της θεάς της ευτυχίας και της τύχης. Το κτίριο είναι μέρος της πρώην ρωμαϊκής αποικίας Ulpia Escus κοντά στο σημερινό χωριό Γκίγκεν,..

δημοσίευση: 6/26/22 12:05 PM

50η έκθεση χειροτεχνίας και τεχνών στο Ορεσάκ

Με την αναδρομική έκθεση «Παράδοση με μέλλον» γιορτάζει σήμερα την 50η της επέτειο η Εθνική Έκθεση Τεχνών και Χειροτεχνίας στο χωριό Ορεσάκ του δήμου Τρογιάν. Επίσημος προσκεκλημένος της γιορτής είναι η Αντιπρόεδρος της Δημοκρατίας Ιλιάνα..

δημοσίευση: 6/25/22 3:30 PM

Το Φεστιβάλ «Όπερα στο Πάρκο» με παιδικές παραστάσεις

Στο πάρκο της Στρατιωτικής Ακαδημίας στην Σόφια ξεκινά σήμερα το 13 ο Θερινό Φεστιβάλ «Όπερα στο πάρκο». Στην υπαίθρια σκηνή θα παιχτεί απόψε η παράσταση «Ο μαγικός αυλός». Το φεστιβάλ θα συνεχίσει μέχρι το τέλος του Ιουλίου και είναι αφιερωμένο εξ..

δημοσίευση: 6/25/22 7:00 AM