Gjatë periudhës së socializmit ky ka qenë rajoni me më shumë trëndafila të mbjella në Bullgari. Zapallnja ka pasur shkollë, vatër të kulturës me kor dhe një kishë të bukur. “Në kujtimet e mia ajo dukej si një kështjellë e bukur, e madhe, e zbukuruar në mënyrë të pasur, si në një përrallë! Kjo qe dhe godina më e madhe përreth. Gjyshja ime shpesh më shpinte aty dhe kur e kapërceja pragun, provoja një ndjenjë mahnitëse nga kjo bukuri e paparë përrallore!”-kujtohet Mitko Dençevi-59 vjeç. “Shën Ivan Rillski”-kështu është quajtur kisha në Zapallnja. Sot prej saj kanë mbetur vetëm muret të cilat duken si një anije drithëruese nëpër ujërat e liqenit artificial Zhrebçevo. Në mesin e shekullit të kaluar fati përgatitet të vendosë goditjen përfundimtare mbi fshatin e bukur e piktoresk dhe banuesit e tij të cilët në këtë moment nuk dyshojnë për asgjë. Gjatë viteve 60, nga Sofja mbërrin një urdhër zyrtar për shpërngulje për shkak të ndërtimit të ardhshëm të liqenit artificial. Njerëzit janë shqetësuar shumë nga fakti sesi do ta braktisin fshatin e vet të bukur dhe do të nisen për ndonjë vend tjetër të panjohur të kërkojnë kësmetin e vet? Gjatë asaj kohe Mitkoja ka qenë 7 vjeç. “Na dhanë më pak se 1 vit.” - tregon bashkëbiseduesi im dhe shton:
“Për këtë kohë ne duhej të shpërngulemi dhe të marrim me vete atë që mundim. Njerëzit e pritën urdhrin në mënyrë shumë shqetësuese. U lejuan që të shembin shtëpitë në mënyrë që të mund të marrin me vete tullat, tjegullat e të tjera për ndërtimin e banesave të tyre të reja. Shumë nga banorët u transferuan në Tvërdica dhe Kazanllëk si dhe në fshatrat e afërta. Kooperativat bujqësore dhe ekonomia pyjore dhanë automobilat e veta, që të mund të transportohen materialet e ndërtimit. Shteti premtoi të na kompensoi por shumat të cilat na i paguan qenë mjaft më të vogla.”- tregon Mitkoja.
Njerëzit kanë shkatërruar shtëpitë, shkollën në të cilën Mitkoja ka mësuar vetëm klasën e parë, vatrën e kulturës, godinën e Kooperativës bujqësore, kanë ngarkuar orenditë shtëpiake, dhe janë nisur në rrugë. Por kishën nuk e kanë prekur. “Asnjë nuk guxoi të shkatërrojë vendin e shenjtë për të marrë materialet. Edhe në kohën e socializmit njerëzit këtu qenë shumë besimtar, çdo ditë të diel shkonin në kishë të luten “-kujtohet Mitkoja. Por Zoti nuk i ka dëgjuar lutjet e tyre. Në pranverën e herët të vitit 1965, 2 vjet pas shpërnguljes, ujëra të turbullta kalojnë mes mbeturinave nga fshati Zapallnja. Në kodrën e ngritur mbi fshat, aty ku sot gjejmë një varrezë të braktisur, është mbledhur një grup njerëzish. Banuesit ndahen me vendin e vet të lindjes. Mitko Dençevi tregon:
“Pas shpërnguljes fshati është dukur si pas bombardimeve. Dhe kur fillon të mbushet me ujë liqeni artificial, çdo gjë, që mundet të shikohet me sy të thjeshtë, si mbeturina nga themelet e shtëpive, gurrë e të tjera, ka qenë e përmbytur. Njerëzit kanë shikuar ardhjen e shpejt të ujit nga kodra mbi fshat duke qarë. Dhe kanë thënë “Shiko, këtu qe shtëpia tonë, këtu qe kopshti, tani nuk ka asgjë. Uji e përmbyti. Çdo gjë përfundoi!”.
Përgatiti në shqip: Nataniela Vasileva
Fotografi: Veneta Nikollova
Në qytetin antik të Heraklea Sintika, u zbulua një statujë dy metra shumë e ruajtur me kokë. Është bërë nga një mjeshtër që përdori një bllok të tërë mermeri në shekullin II pas Krishtit, kur kjo praktikë ishte tashmë arkaike. Tipi ikonografik është i..
Në Ditën e të Gjithë Shenjtorëve, kur Kisha jonë Ortodokse përkujton Koncilin e 12 Apostujve dhe kujtimin e të gjithë martirëve dhe rrëfimtarëve të njohur dhe të panjohur të Krishtit, besimtarët në Bullgari u shpërblyen për besimin e tyre. Mezi ka më..
Thirrja e kishës është të mbledhë ata që janë ndarë, deklaroi patriarku i ri bullgar Daniil para liturgjisë së tij të parë të shenjtë. “Ka shumë detyra. Sot është një ditë e veçantë, në të cilën festohet kthimi i relikteve të Shën Ivan Rillskit..
Arkeologët bullgarë vazhdojnë studimin e nimfeumit të lashtë (vend i shenjtë i nimfave), zbuluar në kompleksin "Aquae Calidae" pranë Burgasit. Nimfeu..