Programi i ditës
Madhësia e tekstit
Radioja Kombëtare Bullgare © 2024 Të gjitha të drejtat janë të rezervuara

Shën Nikolla Çudibërësi shoqëroi At Vlladimir Tishçukun në shërbesën e tij jashtë vendit

Për kreun e Kishës Ruse, mëshira e Shën Nikollës është një shembull për të gjithë ata që ndjekin Zotin

Kryeprifti Vlladimir Tishçuk
Foto: podvorie-sofia.bg

Pak kohë më parë (një muaj para), Kisha Ruse në Sofje, e shenjtëruar si "Shën Nikolla Mirlikijski Çudibërërësi", priti me gëzim eprorin e saj të ri - Kryepriftin Vlladimir Tishçuk. Ashtu si gjyshi dhe babai i tij, ai e ka të trashëguar priftërimin dhe që në fëmijëri, së bashku me vëllezërit e tij, ka shërbyer në tempullin e qytetit të Vlladimirit, Rusi, që është edhe vendi ku ka lindur në vitin 1963. Ai është pjesë e të ashtuquajturit “klerikët e bardhë” që duhet të jenë të martuar para shugurimit. Si prift i ri u dërgua në Nju Jork të SHBA-së, ku shërbeu për 10 vjet në kishën e Shën Nikollës, aty lindën edhe dy fëmijët e tij. Pas kësaj, për 22 vjet, derisa erdhi në Bullgari, ishte prift në kishën ortodokse ruse në Vjenë.

Detyra në vendin tonë erdhi në mënyrë të papritur për At Vlladimirin. Gjatë gjithë këtyre viteve në Vjenë, ai u lidh me famullitarët e tij, dhe ata me të dhe ishin si një familje e madhe. Pavarësisht trishtimin e ndarjes, takimi me laikët bullgarë ishte veçanërisht emocionues. Nga njëra anë, historitë për Kishën Ruse të Bullgarëve nga famullitarët e tij vjeneze e përgatitën disi për ardhjen e tij, dhe nga ana tjetër, iu rikthyen kujtimet e këndshme të fëmijërisë së tij, kur babai i tij shërbente në të njëjtën kishë në vitet '70 të shekullit të kaluar. Siç vëren ai vetë, shumë tempuj në mbarë botën janë nën mbrojtjen qiellore të Shën Nikollës dhe jeta e tij ka qenë e lidhur me shenjtorin që kur shërbente jashtë vendit.

Kisha “Shën Nikolla Mirlikijski Çudibërësi” në Sofje

Kur ishte një prift i ri në Nju Jork, një burrë i veshur në mënyrë të çuditshme vjen në kishën e tij dhe fillon ta pyes për Shën Nikollën. Ai u turpërua që nuk mundi të tregonte me tepër detaje për jetën e shenjtorit dhe vizitori nuk pushonte së qeshuri dhe së përsërituri në italisht "Santa Nikola", "Santa Nikola"...

"Më pas ndodhi një ndryshim në shpirtin tim - kujton At Vlladimiri, në një intervistë speciale për Radio Bullgarinë. - Kuptova se ai është një shenjtor i rëndësishëm për çdo person. Shën Nikolla nuk ka shkruar asnjë libër, ne nuk i dimë predikimet e tij. Ai është përshkruar me një ungjill në dorë dhe leximi i ungjillit është një burim i së vërtetës së Krishtit. Me mirësinë e tij, ai bëhet një udhërrëfyes drejt Zotin për shumë e shumë njerëz. Ai jo vetëm që iu përgjigjej kërkesave të atyre në nevojë, por kërkonte edhe vetë njerëz për të ndihmuar. Shumica prej nesh kur shohim dikë duke lypur pyesim veten nëse meriton lëmoshë apo është mashtrues. E hetojmë më tej për ta ndihmuar dhe kjo është ajo që na dallon nga shenjtori që e di paraprakisht kujt t'i drejtohet për ndihmë. Kaq shumë njerëzve u ka ndihmuar. Zoti i ka dhënë mëshirë për të ndihmuar, dhe ky është predikimi më i fuqishëm - mirësia dhe mëshira."


Deri më tani, At Vlladimiri e ka kremtuar festën e Shën Nikollës së Mirlikijskit dy herë në vit sipas kalendarit Julian - më 22 maj, kur reliket e tij sillen në Bari dhe më 19 dhjetor, kur shenjtori paraqitet para Zotit. Sidoqoftë, në Bullgari, për shkak të dallimeve midis festimeve sipas kalendarit Julian dhe Gregorian, festa e shenjtorit të dashur festohet katër herë në Kishën Ruse dhe At Vlladimiri do ta vazhdojë me kënaqësi këtë traditë:

“Në Vjenë ne në këtë festë u bënim dhurata fëmijëve dhe të gjithë ata që merrnin pjesë në shërbim merrnin një dhuratë nga Shën Nikolla, ishte diçka shumë e thjeshtë – çokollatë, fruta dhe më dukej një traditë e mrekullueshme. Nuk e di a do arrijmë ta bëjmë edhe këtu. Do të ishte e mrekullueshme! Besojmë se shenjtori do ta ndihmojë gjithmonë këtë tempull, por kjo varet edhe nga ne. Nëse krahët tona janë të hapura për të ndihmuar të afërmit, do të na ndihmojë edhe ai neve. Nëse e harrojmë mëshirën dhe nuk jemi ndjekës të tij, ai mund të mos na ndihmojë më."

Për At Vlladimirin, shërbimi në kishën ruse në Sofje është gëzim dhe përgjegjësi, për shkak të dashurisë së bullgarëve për këtë faltore. Festat e Zotit do të vazhdojnë të kremtohen edhe sipas kalendarit Julian edhe sipas atij Gregorian, sepse ndryshimi në kremtim nuk duhet t'i ndajë njerëzit dhe t'i ndalojë ata të vijnë në "Shën Nikolla Mirlikijski". Në fund të bisedës së përzemërt dhe të lirshme, At Vlladimir u bën një ftesë të gjithë ortodoksëve në vendin tonë – se janë të mirëpritur si në ditët e javës ashtu edhe në ditët e festave!

Lexoni më tepër:

Foto: podvorie-sofia.bg, BGNES

Përktheu në shqip dhe publikoi: Kostandina Bello

Më shumë nga rubrika

Bullgarët në Gorë ruajnë gjuhën dhe kulturën e tyre, por kanë nevojë për mbështetje - Pjesa II

Vazhdon vizita jonë tek bullgarët në rajonin e Gorës në Shqipërinë Verilindore. Bullgarët në Gorë ruajnë gjuhën dhe kulturën e tyre, por kanë nevojë për mbështetje - Pjesa I Miri j an Dauti është një nga mësuesit në moshë më të re në..

botuar më 24-02-25 11.30.PD

Takime të pazakonta me shpendë në mes të dimrit

Një lajmëtar i hershëm i pranverës ka habitur banorët e fshatit Podkrepa. Lejleku i parë i vitit fluturoi papritmas në fshatin Haskovo edhe para se banorët e tij të kenë vendosur veroret e tyre. Lejleku Danço ka ardhur plot 5 ditë më herët sesa pritej...

botuar më 24-02-25 9.00.PD

Treni për teren malor i Rodopeve me një kompozim festiv për 3 Mars

Dhe këtë vit kremtimi i festës sonë kombëtare, 3 Marsit, do të shoqërohet me rrugëtimin tradicional me kompozim festiv në trenin për teren malor të Rodopeve. Për këtë qëllim Hekurudhat Shtetërore Bullgare (BDZ) dhe Shoqata Qytetare “Për linjën e trasesë..

botuar më 24-02-25 8.10.PD